Αγάπη χωρίς συναίσθημα
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος επιστρέφει σε μία πιο "χαλαρή" θεατρική παράσταση από αυτές που τον έχουμε συνηθίσει, με κεντρικό της θέμα τον έρωτα και την αγάπη στη σύγχρονη εποχή. Μαζί του επιστρέφουν και οι σκηνοθετικές καινοτομίες και η μοντέρνα απόδοση με χρήση καμερών, βίντεο προβολών και live cinema επί σκηνής.
Κυρίαρχο ρόλο στη νέα του δημιουργία έχουν η μουσική, ο χορός και η τεχνολογία με το κείμενο της Έρις Κύργια να αποτελεί περισσότερο το πρόσχημα για τον οπτικοακουστικό "οργασμό" του έργου. Πρωταγωνιστής ο αντιήρωας P.A. ( Κωνσταντίνος Μπιμπής ), ο οποίος και αναζητά μέσα από το ξεσάλωμα, τα αχαλίνωτα πάρτι, το ποτό και την έκθεση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τη διασκέδαση και ( κάπου στην πορεία ) την προσωπική του ταυτότητα.
Το ενδιαφέρον σε αυτήν την περίπτωση είναι πως η χρήση της τεχνολογίας, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με την προβολή της θεατρικής δράσης στο βάθος της σκηνής σε πραγματικό χρόνο, παραπέμπει άμεσα στη διαφοροποίηση που επιφέρουν τα σύγχρονα μέσα στην ίδια τη ζωή και την εκτός θεάτρου καθημερινότητα, οδηγώντας σε μία ιδιόρρυθμη ταύτιση, τουλάχιστον ως προς τον επιλεγόμενο τρόπο της απόδοσης του κειμένου. Οι selfie, τα ποσταρίσματα, οι λέξεις κλειδιά στις διαδικτυακές αναζητήσεις με τις συσκευές των κινητών, που χρησιμοποιούνται κατά κόρον στον πραγματικό κόσμο, έχουν την τιμητική τους, συνάδοντας και με το κεντρικό θέμα της επίδρασης των ψηφιακών μέσων στη σύγχρονη ζωή και στις ανθρώπινες σχέσεις, καθώς και με την απόπειρα της απάντησης στο τιθέμενο ερώτημα από τους συντελεστές της παράστασης του "σε τι διαφέρει ο ψηφιακός από τον αναλογικό έρωτα".
Το ζήτημα που προκύπτει αφορά τον κατακερματισμό του έργου και την αποσπασματική του δομή με τις περιστασιακές, πανσεξουαλικές περιπέτειες του Ρ.Α. να μη βοηθούν στο να υπάρξει η συσχέτιση με τους χαρακτήρες, μένοντας στον εντυπωσιασμό φωτισμών, οπτικών εφέ, μουσικής και κίνησης σε σημεία και όχι στην ιστορία και στους πρωταγωνιστές της. Αν και σε παλαιότερες δημιουργίες του Κωνσταντίνου Ρήγου οι τεχνολογικές καινοτομίες και τα ευφάνταστα σκηνοθετικά ευρήματα επισκίαζαν ορισμένες φορές το περιεχόμενο και την ουσία τους, σε αυτήν την περίπτωση περισσότερο βοηθούν στο να καλυφθούν οι αδυναμίες του κειμένου.
Άλλοθι αυτής της αίσθησης αποτελεί ο αυτοχαρακτηρισμός της παράστασης ως "περφόρμανς", έχοντας στο τέλος να μένουν μεμονωμένες στιγμές, στις οποίες κυριαρχούν ο ήχος και η εικόνα, η υποτυπώδης απόπειρα της δημιουργίας ενός πρωτότυπου μιούζικαλ, όπως και οι γενικότερες αναφορές στην επίδραση των σύγχρονων μέσων επικοινωνίας.
Απόρροια των παραπάνω, όταν η μουσική απουσιάζει και ο καταιγισμός της οπτικής πανδαισίας σταματά, οι ερμηνείες να δείχνουν σε στιγμές ερασιτεχνικές με τους ηθοποιούς να διακρίνονται περισσότερο για τις φωνητικές ( Ίντρα Κέιν ) και τις χορευτικές τους δυνατότητες ( Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος ). Πιο αξιομνημόνευτη και ολοκληρωμένη η ( τολμηρή ) παρουσία του Αλέξανδρου Βαρδαξόγλου, ο οποίος και γίνεται ένα σε κίνηση, έκφραση και εικόνα με την "παραζάλη" του άκρατου ηδονισμού και τη γεμάτη ένταση και ενέργεια ατμόσφαιρα της δημιουργίας, χωρίς να επισκιάζεται από τα τεχνολογικά τρικ, αλλά ενισχύοντας το "αποτύπωμά" τους.
Το οξύμωρο στις "Πεταλούδες στο στομάχι" είναι πως σε μία παράσταση για τον έρωτα και την αγάπη τα συναισθήματα λάμπουν διά της απουσίας τους με τον θεατή να μένει στη διέγερση των αισθήσεων από τα οπτικοακουστικά ερεθίσματα. Το τελικό αποτέλεσμα απευθύνεται κυρίως σε νεαρότερο σε ηλικία κοινό και σε θεατρόφιλους που θέλουν να δουν κάτι το εκκεντρικό και πιο διαφορετικό από τα συνηθισμένα, χωρίς να καραφέρνει όμως να έχει τη συνοχή και το περιεχόμενο, που θα μπορούσαν να το κάνουν περισσότερο ουσιώδες και ενδιαφέρον, εστιάζοντας, όπως και η εποχή μας των γρήγορων ταχυτήτων και των ευκαιριακών καταστάσεων, στον τρόπο μετάδοσης και όχι στα ίδια τα μηνύματα.
Κείμενο: Έρι Κύργια
Παίζουν: Κλέλια Ανδριολάτου, Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος, Ίντρα Κέιν, Δωροθέα Μερκούρη, Κωνσταντίνος Μπιμπής
Σύλληψη, σκηνοθεσία, σκηνικός χώρος: Κωνσταντίνος Ρήγος
Θέατρο του Νέου Κόσμου
Διάρκεια: 90' (χωρίς διάλειμμα)
Τετάρτη 20:00 / Πέμπτη 20:30 / Παρασκευή 21:00 ( 24/2 και 3/3 ) / Σάββατο απογευματινή 19:00 ( 25/2 και 4/3) / Σάββατο βραδινή 21:15 / Κυριακή 18:30 ( από τις 12/3 και κάθε Κυριακή )
Τιμές Εισιτηρίων: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή Κανονικό 17€ - Ανέργων, Φοιτητικό, Άνω των 65 ετών, ΑΜεΑ 15€ / Σάββατο, Κυριακή Κανονικό 20€ - Ανέργων, Φοιτητικό, Άνω των 65 ετών, ΑΜεΑ 17€
Η παράσταση είναι κατάλληλη για θεατές άνω των 18 ετών.
Για περισσότερες πληροφορίες: Πεταλούδες στο Στομάχι
