Αγάπης "ποίημα"
Roma, Shoplifters, Cold War. Κλείνοντας την Αγία κινηματογραφική (ξενόγλωσση και όχι μόνο) Τριάδα του 2018.
Ένας έρωτας που γεννιέται στην Πολωνία στην απαρχή του Ψυχρού Πολέμου για να συνεχιστεί σε Παρίσι, Βερολίνο, Γιουγκοσλαβία μέχρι τη δεκαετία του '60. Δύο διαφορετικοί άνθρωποι με κοινό πάθος τη μουσική και την αγάπη τους.
Η ταινία εστιάζει αποκλειστικά στο πρωταγωνιστικό ζευγάρι, Zula (Joanna Kulig) και Wiktor (Tomasz Kot), με όλους τους υπόλοιπους να έχουν ρόλους κομπάρσων που απλά περνάνε από τις ζωές τους, σκιές που χάνονται στη λάμψη της παρουσίας τους. Πραγματικοί συμπρωταγωνιστές ο χρόνος, ο χώρος και η μουσική, που συνδυάζονται, διαφοροποιούνται, διαμορφώνουν ατμόσφαιρα που φαντάζει "ασύμφωνη" σε σημεία, για να αποδειχτεί περίτεχνα αρμονική αντικρίζοντας στο κλείσιμο το "δάσος" μέσα από τα "δέντρα".
Αν και η ιστορία εξελίσσεται σειριακά ο Pawlikowski παρουσιάζει μεμονωμένες στιγμές ενός παθιασμένου έρωτα, σημείων στο χωροχρόνο, καλώντας το θεατή να γεμίσει τα κενά ανάμεσα στις "κουκκίδες" των κινηματογραφικών στιγμιοτύπων του. Η έλλειψη συνέχειας στη ροή καθιστά δύσκολη την εκλογίκευση των όσων συμβαίνουν και "ασύμφορη" την όποια προσπάθεια "κατανόησης" της σχέσης του ζευγαριού. Η επιλογή των μεμονωμένων σημείων, η χρήση χώρου και χρόνου ως διαφορετικών πλαισίων στη σχέση των πρωταγωνιστών, η διαφορετική μουσική επένδυση στο πέρασμα της ταινίας, σε συνδυασμό με πλάνα μοναδικής αισθητικής ομορφιάς στα όρια της κινηματογραφικής "ποίησης", δημιουργούν μία ονειρική ατμόσφαιρα που προσεγγίζεται αρτιότερα μέσα από το συναίσθημα. Και η αίσθηση η οποία αφήνεται είναι αντίστοιχη του τίτλου. Μία αγάπη που περνάει από χίλια κύματα λόγω συγκυριών, καταστάσεων, προσωπικών επιλογών, στιγμιαίων λαθών, καταφέρνει όμως να επιβιώσει ξεπερνώντας τις δυσκολίες, αναδεικνύοντας τη δύναμη του έρωτα και το μεγαλείο του παραλογισμού του.
Η ασπρόμαυρη φωτογραφία μας μεταφέρει στο κλίμα της εποχής, παραπέμποντας σε ευρωπαϊκό κινηματογράφο του '50 και του '60 και στους μοιραίους έρωτες των φιλμ νουάρ του αμερικανικού σινεμά, καταφέρνει, παράλληλα, να μεταδώσει την ψυχρότητα της απόστασης, που τεχνηέντως ο Pawlikowski δημιουργεί ακόμη και μέσα από τη δομή της ταινίας.
Τα κοντινά στα πρόσωπα περισσότερο αναδεικνύουν την απόγνωση της (εσωτερικής) μοναξιάς και το αδιέξοδο μίας σχέσης που εγκλωβίζει, απελευθερώνοντας συνάμα. Δεν έχουμε να κάνουμε με μία αρμονική συνύπαρξη, αλλά με δύο διαφορετικούς ανθρώπους που δέθηκαν σε μία σχέση πάθους και έντασης.
Το κλείσιμο συμβολικό μπροστά στο σταυροδρόμι από το οποίο όλα ξεκίνησαν. Απάντηση δεν υπάρχει, ούτε εξήγηση. Μένεις με τη γλυκόπικρη γεύση ενός άνισου έρωτα που κατάφερε να σταθεί όρθιος αντιστεκόμενος στο χρόνο και το χώρο, αποδεικνύοντας την ίδια την αλήθεια του.
Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών
Cold War (2018) / Είδος: Δραματική / Σκηνοθεσία: Pawel Pawlikowski / Διάρκεια: 89'
To Τrailer της ταινίας
Για περισσότερες πληροφορίες: Ψυχρός Πόλεμος
