90 και συνεχίζει ...
Ο Clint Eastwood αποδεικνύει πως ο κινηματογράφος είναι η ίδια του η ζωή. Τι και αν έχει φτάσει στα 90 του χρόνια, τι και αν δεν έχει οικονομικά προβλήματα, συνεχίζει να βρίσκεται πίσω και μπροστά από τις κάμερες σαν το σινεμά να είναι αυτό που τον κρατά ζωντανό, καταφέρνοντας ακόμη να προβληματίζει και να συγκινεί με απλές ιστορίες καθημερινών ανθρώπων, που βρίσκονται μπροστά σε δύσκολες αποφάσεις και καταστάσεις καλούμενοι να γίνουν ήρωες με ή χωρίς τη θέλησή τους.
Αυτή τη φορά στηρίζεται στην πραγματική ιστορία του Ρίτσαρντ Τζούελ, ενός φύλακα που στην προσπάθειά του να κάνει τη δουλειά του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα του 1996 βρέθηκε στο "μάτι του Κυκλώνα" των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Ο Eastwood μένει πιστός στην αληθινή ιστορία στο μεγαλύτερο μέρος της ξεκινώντας από παλιότερες δουλειές του Τζούελ, που αποκαλύπτουν και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του, πριν να φτάσει στο Ολυμπιακό Πάρκο της Ατλάντα το βράδυ της 27ης Ιουλίου του 1996 και στην έκρηξη της βόμβας με ένα νεκρό και 111 τραυματίες.
Ο Τζούελ ήταν ο σωστός άνθρωπος στη σωστή στιγμή, αλλά στη λάθος κοινωνία, μιας και εντόπισε το ύποπτο σακίδιο με τον εκρηκτικό μηχανισμό, ειδοποίησε τους υπεύθυνους και ξεκίνησε τη διαδικασία απομάκρυνσης του κόσμου από το σημείο, λίγο πριν να συμβεί η έκρηξη. Αν και αρχικά αντιμετωπίστηκε ως ήρωας, ο γραφικός χαρακτήρας του και η δημοσιοποίηση κάποιων εικασιών του FBI από δημοσιογράφο της τοπικής εφημερίδας Atlanta Journal οδήγησαν στη στοχοποίηση και τη σπίλωση του ονόματός του. Παρά την αθώωσή του 88 μέρες αργότερα, η καχυποψία των γύρω του κράτησε για χρόνια, μέχρι την ομολογία του πραγματικού υπαίτιου, Eric Rudolph, το 2005, 2 χρόνια μετά τη σύλληψή του από τις αρχές.
Η ταινία ακολουθεί την αυθεντική ιστορία, χωρίς εντυπωσιασμούς, έχοντας στο επίκεντρο τον εξαιρετικό Paul Walter Hauser στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ηθοποιό που μοιάζει φυσιογνωμικά με το πραγματικό πρόσωπο και ερμηνεύει με απόλυτη φυσικότητα τον χαρακτήρα του Τζούελ με την αφέλεια, τη ματαιοδοξία και την απόγνωση ενός ανθρώπου ο οποίος στην προσπάθεια του να βοηθήσει και να αναγνωριστεί από τους άλλους, πήρε στα σοβαρά το ρόλο του, για να παρεξηγηθεί και να λοιδορηθεί μαζί με τη μητέρα του (εξίσου καλή και η Kathy Bates η οποία δικαιολογημένα ήταν υποψήφια για το Β' Γυναικείο) κινδυνεύοντας στο τέλος να χάσει τον εαυτό του. Μόνος σύμμαχός τους ο δικηγόρος Watson Bryant, τον οποίο υποδύεται σε μία αξιομνημόνευτη ερμηνεία ο Sam Rockwell.
Η έμφαση στο έργο δίνεται στο πώς μπορούν τα Μέσα να περάσουν από την αποθέωση στην αποκαθήλωση κατά το γνωστό "from hero to zero", στηριζόμενα στην ανεπιβεβαίωτη φήμη, η οποία σαν σπίθα προκύπτει από ένα δημοσιογράφο για να μετατραπεί άκριτα σε πυρκαγιά από το σύνολο των συναδέλφων του, μόνο και μόνο γιατί κάποιος το είπε και γιατί πουλάει. H ιστορία μας θύμισε συνειρμικά το κλασικό Ace in the Hole με αφορμή και τον πρόσφατο θάνατο του Kirk Douglas, με τη διαφορά πως δεν πρόκειται για μία ακόμη μυθοπλασία του Hollywood, αλλά για την ίδια την πραγματικότητα.
Μόνο ψεγάδι στο σενάριο η αμφιλεγόμενη αναφορά στον τρόπο που η δημοσιογράφος Kathy Scruggs (Olivia Wilde) απέσπασε τις πληροφορίες σχετικά με τις υποψίες του FBI με την ίδια να έχει πεθάνει από το 2001 και να μην είναι σε θέση να υπερασπίσει τον εαυτό της. Όπως και να έχει, ο Eastwood παρουσιάζει μία πιθανή εκδοχή των γεγονότων, θεωρώντας πως, ανεξαρτήτως του πώς έφτασαν στην Scruggs οι όποιες πληροφορίες, εκείνη ήταν που είχε το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τα όσα συνέβησαν.
Οι δραματοποιημένες αναφορές στο κλείσιμο με τον τρόπο που η δημοσιογράφος μαθαίνει το λάθος της και με τις τύψεις που αυτή δείχνει να έχει στις δηλώσεις του Ρίτσαρντ και της μητέρας του μπροστά στις κάμερες "αλλοιώνουν" την αίσθηση της αληθοφάνειας. Οι χρονικές μεταβάσεις σε αρχή και τέλος περισσότερο εξυπηρετούν στην παρουσίαση των πραγματικών γεγονότων και την ολοκλήρωση της αφήγησης της ιστορίας, αφήνοντας την αίσθηση του μεμονωμένου και του αποσπασματικού.
Όπως και να έχει, πρόκειται για μία από εκείνες τις ταινίες στις οποίες η αλήθεια της ιστορίας που πραγματεύονται είναι σημαντικότερη από τα επιμέρους στοιχεία τους με τον Clint Eastwood να συνεχίζει να μας μιλά κινηματογραφικά με γλώσσα λιτή, ανθρώπινη και επίκαιρη, με τη συνέπεια και την αυθεντικότητα που τον χαρακτηρίζουν όλα αυτά τα χρόνια.
Η Μπαλάντα του Ρίτσαρντ Τζούελ (2019) / Είδος : Βιογραφική, Δραματική / Σκηνοθεσία: Clint Eastwood / Διάρκεια: 131'
Το Trailer της ταινίας.
Για περισσότερες πληροφορίες: Richard Jewell
