Έτσι ο κόσμος θα παλιώσει, σαν μια πόλη
που ανάβει νύχτα τα θαμπά χρυσαφικά της∙
κι όπως θροΐζουν απαλά τα νυφικά της
και μας δροσίζουνε παράθυρα και μόλοι,
θα ‘ναι δικά μας τα πιο τίμια δικά της.
Έτσι θα φύγει κι η ζωή μας, και θ’ απλώνει
ο φανοκόρος το ραβδί του στους αιθέρες∙
κι όπως γενέθλιοι θ’ ανάβουν οι αστέρες
και θα ‘χει θάνατο και δυόσμο το μπαλκόνι,
σαν προτομές θ’ αναληφθούμε στους πατέρες.
Έτσι θα πάμε, σ’ ένα κόσμο που βραδιάζει,
γλιστρώντας εύκολα με πλοίο μαγεμένο∙
κι ένας που σκύβει κι έχει όνομα σαν ξένο,
κι αργά το φως από τα μάτια του αδειάζει,
θα πιάσει πάλι σιγοψέλνοντας τον αίνο.
Διονύσης Καψάλης
Από την ποιητική συλλογή «Μπαλάντες και Περιστάσεις», Εκδ. Άγρα, 1997
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ο Διονύσης Καψάλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952 και είναι ποιητής, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν, στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ από το 1970 έως το 1974. Κατά την περίοδο 1981–1984, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου, στο Τμήμα Βυζαντινών και Νέων Ελληνικών Σπουδών, αλλά δεν τις ολοκλήρωσε ποτέ. Στο ίδιο τμήμα, δίδαξε ελληνική γλώσσα και φιλολογία για δύο χρόνια (1982–1984) ως μεταπτυχιακός υπότροφος. Από το 1984 έως το 1987 δίδαξε ελληνική και αγγλική λογοτεχνία στην Σχολή Μωραΐτη.
Από το 1986 έως το 1997, ήταν υπεύθυνος εκδόσεων στο Βιβλιοπωλείον της Εστίας. Το 1998 προσελήφθη στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, στο οποίο ανέλαβε διευθυντής από τον Νοέμβριο του 1999 έως το 2021. Δίδαξε λογοτεχνία στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στην Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Διετέλεσε μέλος του Εφορευτικού Συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος από το 2011 έως το 2020.
Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1978 με την ποιητική συλλογή «Τα μύρτα του φωτός», Εκδ. Πλέθρον. Ακολούθησε το 1979 η ποιητική συλλογή «Με μια τρελή σοδειά», Εκδ. Άγρα. Μέχρι το 2020, κυκλοφόρησε άλλες 20 ποιητικές συλλογές. Επίσης, μετέφρασε στα Ελληνικά ποιήματα και θεατρικά έργα του Σαίξπηρ, της Έμιλι Ντίκινσον, του Χάινριχ Χάινε, του Σάμιουελ Μπέκετ κ.ά. Υπήρξε τακτικός συνεργάτης του περιοδικού Ο Πολίτης (1976–2007) και των εφημερίδων Η Αυγή (1996–1999) και Η Καθημερινή.
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα Γαλλικά, Αγγλικά και στα Αλβανικά. Επίσης, ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από τα Διάφανα Κρίνα («Μέρες αργίας» στον δίσκο «Έγινε η απώλεια συνήθειά μας», 1996), τον Γιώργο Χριστιανάκη (τέσσερα τραγούδια στον δίσκο Ο θυρωρός, 2001), τον Νίκο Ξυδάκη (Μια μουσική προσωπογραφία του Κ.Π. Καβάφη, 2009), τον Δημήτρη Παπαδημητρίου (Οι μπαλάντες της οδού Ατθίδων, 2018), κ.ά.
Ο Διονύσης Καψάλης έχει τιμηθεί για το έργο του με το Βραβείο Ιδρύματος Κώστα & Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (1999), με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης (2016), και με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Γραμμάτων (2017) .Το 2015 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Είναι μέλος της κριτικής επιτροπής των Βραβείων Ράνσιμαν για βιβλία που δημοσιεύονται στα Αγγλικά με θέμα ελληνικό.
