Τ’ αγάλματα στο μουσείο νύχτα θυμούνται
σαν τον Ερμή ακούοντας αρχαίες φωνές ώσπου
μια μέρα αναστήλωσαν τη Νίκη
που θαμμένη οδυρόταν η πανωραία
σε καταρράχτες λησμονιάς. Τώρα κάποιοι λένε
για ένα σημάδι σαν άστρο πάνω απ’ το μουσείο
καθώς οι φύλακες κλειδώνουν την ατσάλινη πόρτα
κι ένας σκύλος αλυχτά στην όχθη του νυχτωμένου
ποταμού. Είναι τότε που ο Ερμής
σαν κλέφτης γλιστρά δίπλα στη γαλάζια αίθουσα
και τρελός απ’ τον πόθο αρπάζει τη γυναίκα
που χύνεται λάγνα στα μπράτσα του
με το διάφανο χιτώνα της όλο πτυχώσεις
στο χυμώδες, εξαίσιο κορμί
κι αγκαλιασμένοι στην ισόβια κατάρα τους
πετούν στο ποτάμι δύστροπα κορμιά
και αχόρταγα. Λένε πως κάθε βράδυ γκρεμίζονται
σ’ έρωτα και λίγο πριν ανοίξουν οι φύλακες
λίγο πριν εισβάλουν οι τουρίστες
και ο σκύλος ξενύχτης απ’ τη μυσταγωγία
διασχίσει τα νερά του ήλιου
οι δυο τους ξανά στο μουσείο δήθεν αμέριμνοι
στην καταδίκη νοσταλγούν το ξύπνημα της σάρκας
μες στα θρηνώδη ασημένια νερά του Αλφειού.
Ηλίας Γκρής
Από την ποιητική συλλογή «Αλφειός πρόγονος», Εκδ. Μεταίχμιο, 2005
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ο Ηλίας Γκρης κατάγεται από την Κρέστενα Ολυμπίας. Σπούδασε οικονομικά και άσκησε τη δημοσιογραφία σε διάφορα μέσα και κυρίως στη δημόσια τηλεόραση. Μέρος του έργου του έχει συμπεριληφθεί σε ανθολογίες και έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, ιταλικά, βουλγαρικά, γερμανικά, ρώσικα, ισπανικά, περσικά. Διετέλεσε μέλος στην Επιτροπή Σεναρίων της Ε.Ρ.Τ. (1993-1995) και στην Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας της Κύπρου (2003-2005). Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και της Εταιρείας Συγγραφέων.
