Ο ηθοποιός Λάμπρος Καλογιάννης μας μίλησε για τη θεατρική παράσταση «Οι τρελοί της Βαλένθια» του Λόπε ντε Βέγκα στο Θέατρο Αθηναϊκή Σκηνή Κάλβου – Καλαμπόκη, όπου συμμετέχει.
Συμμετέχετε στην παράσταση «Οι τρελοί της Βαλένθια» του Λόπε ντε Βέγκα, τι είναι αυτό που καθιστά το έργο αυτό κλασικό;
«Οι τρελοί της Βαλένθια» του Λόπε ντε Βέγκα έρχονται από τον Χρυσό Αιώνα της ισπανικής αναγέννησης την εποχή που στην Αγγλία μεσουρανούσε ο Σαίξπηρ. Είναι ένα έργο κλασικό, δροσερό και ποιητικό καθώς αγγίζει και έχει απήχηση στη σύγχρονη εποχή και πραγματεύεται το αιώνιο θέμα του έρωτα και την τρέλα που μπορεί να προκληθεί γύρω από αυτόν.
Εσείς υποδύεστε τον Λιμπέρτο. Ποιες ερμηνευτικές προκλήσεις αντιμετωπίσατε;
Ο συγκεκριμένος ρόλος δεν έχει μόνο ερμηνευτικές προκλήσεις. Απαιτεί γρήγορο λόγο, απίστευτη κίνηση και το βασικό είναι ότι σε κάποιες σκηνές απαιτεί κίνηση και λόγο παράλληλα. Δεδομένου του γεγονότος ότι ο Λιμπέρτο είναι και ένας τρελός, φαντασμένος αστυνόμος , μπορείτε να καταλάβετε ότι είναι ένα σύμπλεγμα ερμηνείας, κίνησης και λόγου.
Γιατί θα προτείνατε σε κάποιον/α να παρακολουθήσει τη συγκεκριμένη παράσταση;
Θα πρότεινα την συγκεκριμένη παράσταση, γιατί έχει αμιγώς καταβολή από τον Χρυσό Αιώνα της ισπανικής αναγέννησης με αστείες, έξυπνες ατάκες, άφθονο χιούμορ, υπέροχα κοστούμια και πλέον δεν συναντάμε τέτοιου είδους παραστάσεις.
Είναι ένα έργο κλασικό, μια ιπποτική κωμωδία, η οποία είναι τόσο σύγχρονη σαν να έχει γραφτεί τώρα αφού καταπιάνεται με το αιώνιο θέμα του έρωτα και της τρέλας που αυτός δημιουργεί.
Τι είναι αυτό που ξεχωρίζετε εσείς στο εν λόγω θεατρικό έργο;
Είναι όλα τα άνω, σε συνδυασμό με την υπέροχη ομάδα ηθοποιών, την εξαιρετική σκηνοθεσία του Μιχάλη Καλαμπόκη σε μετάφραση- διασκευή της Αλεξάνδρας Βουτζουράκη. Είναι ένα έργο που επί δυο ώρες προσφέρει άφθονο γέλιο στους θεατές και σε μεταφέρει σε μια άλλη εποχή.
Ανατρέχονας στις τελευταίες σας θεατρικές δουλειές παρατήρησα ότι επιλέγετε κλασικά κείμενα. Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένο λόγος;
Τα δυο τελευταία χρόνια έπαιζα στο έργο ‘Η Πρόβα’ του Ζαν Ανούιγ σε σκηνοθεσία Αλεξάνδρας Βουτζουράκη. Πριν από αυτό όμως έχω παίξει και σε πολλά σύγχρονα έργα οπότε δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος.
Το έργο “Οι τρελοί της Βαλένθια είναι μία κωμωδία που μας έρχεται από το παρελθόν. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η κωμωδία υπάρχει σε πολύ περιορισμένο βαθμό τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση. Γιατί θεωρείτε ότι συμβαίνει αυτό;
Ίσως επειδή οι περισσότεροι επιθυμούν τα πιο ψαγμένα έργα ή ίσως επειδή εκεί μας πηγαίνει και η ίδια η ζωή….
Το θεατρόφιλο κοινό παραπονιέται συχνά ότι στο θεατρικό σανίδι ανεβαίνουν κατά κόρον έργα ξένων συγγραφέων. Εσείς συμμερίζεστε αυτή την άποψη και αν ναι γιατί συμβαίνει αυτό;
Συμμερίζομαι ότι στο θεατρικό σανίδι ανεβαίνουν περισσότερο έργα ξένων συγγραφέων αν και δεν το ενστερνίζομαι. Έχουμε εξαιρετικούς Έλληνες συγγραφείς με υπέροχα θεατρικά έργα.
Έχετε ρόλο, όνειρο ζωής;
Με ενδιαφέρει κάθε χρόνο να παίζω θεατρικά έργα που να με αντιπροσωπεύουν την συγκεκριμένη στιγμή και να υπάρχει όμορφο, συναδελφικό κλίμα.
Ποια τα μελλοντικά σας σχέδια;
Του χρόνου θα παίξω κωμωδία Έλληνα συγγραφέα με εκλεκτούς συναδέλφους , αλλά ακόμη δεν είναι κάτι ανακοινώσιμο.
